سینوس لیفت چیست؟
سینوس لیفت چیست؟ در زمان انجام جراحی ایمپلنت، اگر فک تراکم استخوانی کافی نداشته باشد قبل از جراحی ایمپلنت، جراحی…

سینوس لیفت چیست؟
در زمان انجام جراحی ایمپلنت، اگر فک تراکم استخوانی کافی نداشته باشد قبل از جراحی ایمپلنت، جراحی سینوس لیفت انجام می شود. در این جراحی، برای افزایش حجم استخوان، پیوند استخوان انجام می شود. اگر قبل از انجام ایمپلنت، این جراحی انجام نشود به احتمال خیلی زیاد جراحی ایمپلنت موفقیت آمیز نخواهد بود. چون استخوان فک توانایی نگهداری ایمپلنت را نخواهد داشت. البته همه افرادی که قصد انجام ایمپلنت دارند نیاز به این جراحی و پیوند استخوان ندارند. اما اگر از زمان بی دندانی مدتی گذشته باشد با توجه به تحلیل استخوانی که اتفاق افتاده به این جراحی نیاز خواهد بود.
علت تحلیل استخوان فک بالا در ناحیه خلفی
دلیل اصلی نیاز به سینوس لیفت، آناتومی خاص فک بالا است. سینوسهای فک بالا (سینوس ماگزیلاری) حفرههای هوایی هستند که در بالای دندانهای آسیاب کوچک و بزرگ قرار دارند. پس از کشیدن دندان در این ناحیه، استخوان به تدریج تحلیل میرود و سینوس به سمت پایین گسترش مییابد (پنوماتیزاسیون). این فرآیند باعث کاهش ارتفاع استخوان موجود برای کاشت ایمپلنت میشود. سینوس لیفت با بالا بردن کف سینوس و پر کردن فضای ایجاد شده با مواد پیوندی، ارتفاع استخوان را恢复到 مناسب برای کاشت ایمپلنت میرساند.
چه کسانی نیاز به جراحی سینوس لیفت دارند؟
اگر استخوان فک در قسمت پشتی کمتر از ۴ تا ۶ میلیمتر ارتفاع دارد، جراحی سینوس لیفت قبل از ایمپلنت دندان ضرورت پیدا میکند. این مورد معمولا در کسانی که بیماری هایی مثل بیماری لثه پریودنتال، ازدستدادن دندان در فک بالا، باز جذب استخوان بعد از کشیدن دندان، نقایص در زمان تولد و سرطان دارند وجود دارد.
شرایطی که احتمال نیاز به سینوس لیفت را افزایش میدهند
- کشیدن دندانهای خلفی فک بالا: به خصوص اگر مدت زیادی از کشیدن دندان گذشته باشد.
- بیماری پریودنتال پیشرفته: این بیماری باعث تحلیل استخوان اطراف دندانها میشود.
- عفونت سینوسی مزمن: عفونتهای طولانی مدت میتوانند بر کیفیت استخوان تأثیر بگذارند.
- افزایش سن: با افزایش سن، سینوسها به طور طبیعی بزرگتر میشوند.
- آناتومی مادرزادی: برخی افراد به طور طبیعی سینوسهای بزرگی دارند.
خطرات و عوارض جراحی سینوس لیفت
لیفت سینوس یک عمل جراحی است بنابراین همانند هر جراحی دیگر میتواند عوارضی داشته باشد. موارد زیر از نمونه های این عوارض هستند:
عارضه اختصاصی این عمل، سوراخ شدن یا پارگی غشای سینوس است. اگر چنین اتفاقی بیفتد قابل ترمیم است و جراحی ادامه پیدا می کند. در مواردی که پارگی غشای سینوس بزرگ است ممکن است لازم باشد به آن فرصت داده شود تا بهبود یابد و سپس لیفت (مدتی بعد) انجام شود.
خطر مهمتر این عمل جراحی، عفونت سینوس است. جراح داروهایی برای جلوگیری از عفونت می دهد که حتما طبق دستور او باید مصرف کنید. باید مراقب باشید عطسه شدید نکنید یا حرکتی نکنید که پیوند جا به جا شود. به همین علت در فصل آلرژی انجام این جراحی توصیه نمی شود.
سایر عوارض احتمالی شامل خونریزی، تورم، کبودی، درد، و به ندرت آسیب به اعصاب مجاور است. بیشتر این عوارض موقتی بوده و با مراقبتهای پس از جراحی قابل کنترل هستند. برای کاهش خطر عفونت، معمولاً آنتیبیوتیک تجویز میشود و به بیمار توصیه میشود تا چند هفته از فعالیتهای سنگین و ورزش خودداری کند.
سینوس لیفت و ایمپلنت به صورت همزمان
در شرایطی نباید این دو جراحی به صورت همزمان انجام شود. اگر عفونت قابل ملاحظه ای روی داده است. اگر اسکن استخوان و معاینات پیش از جراحی نشان می دهند ممکن است ثبات استخوان برای کاشت فوری ایمپلنت کافی نباشد. با این حال بسته به اندازه پیوند و شرایط خود بیمار، لیفت سینوس و کاشت ایمپلنت را ممکن است بتوان همزمان انجام داد. شرایط هر کسی تفاوت دارد و دندانپزشک باید در این زمینه تصمیم بگیرد.
دو رویکرد اصلی برای سینوس لیفت وجود دارد: سینوس لیفت باز (خارجی) و سینوس لیفت بسته (داخلی). در روش باز، یک پنجره استخوانی در دیواره جانبی سینوس ایجاد میشود که دید و دسترسی بهتری فراهم میکند. این روش برای مواردی که نیاز به افزایش ارتفاع استخوان قابل توجهی (بیش از ۵ میلیمتر) وجود دارد، مناسب است. در روش بسته، از طریق حفره محل کاشت ایمپلنت، غشای سینوس بالا زده میشود. این روش کمتهاجمتر است و برای مواردی که نیاز به افزایش ارتفاع کم است، کاربرد دارد.
قبل از انجام جراحی سینوس لیفت
قبل از انجام این جراحی باید یک عکس سه بعدی یا CBCT از قسمت مورد نظر تهیه شود تا وضعیت استخوانی شخص مشخص شود. با کمک این عکس، وضعیت تراکم استخوان فک مشخص میشود. تصویربرداری سهبعدی به جراح امکان میدهد ضخامت استخوان، موقعیت سینوس و موانع آناتومیک را با دقت بالا ارزیابی کند. همچنین سلامت سینوسها از نظر وجود عفونت یا پولیپ بررسی میشود.
انواع پودر استخوان مورد استفاده در سینوس لیفت
لیفت سینوس در واقع یک عمل پیوند استخوان است. برای افزودن مواد پیوندی به فک بالا، میتوان از استخوان بدن خودتان استفاده کرد. اولین قدم در آماده شدن برای جراحی لیفت سینوس این است که مشخص کنید منبع برداشت استخوان از کجا باشد. سه نوع پیوند استخوان وجود دارد:
۱. استخوان بدن خودتان که معمولا از جای دیگری از دهان یا بدن برداشته می شود که به آن اتوژن یا اتوگرافت می گویند.
۲. استخوان جسد که به آن پیوند آلوژنیک می گویند.
۳. استخوان گاو که به آن زنوگرافت می گویند.
۴. استخوان سنتزی (مصنوعی) یا آلوپلاست
پس از تعیین منشا استخوان پیوندی، ساختار سینوس و فک شما بررسی و به دقت اندازه گیری می شود تا ارتفاع و پهنای استخوان در محل کاشت و مقداری که باید سینوس بالاتر برود مشخص شود. پس از این، برای لیفت اقدام می شود.
نحوه انتخاب نوع پیوند
انتخاب نوع ماده پیوندی به عواملی مانند میزان کمبود استخوان، کیفیت استخوان باقیمانده، سابقه پزشکی بیمار و ترجیح جراح بستگی دارد. گاهی از ترکیب چند نوع ماده پیوندی برای دستیابی به بهترین نتیجه استفاده میشود. برای مثال، ترکیب اتوگرافت با زنوگرافت میتواند هم خاصیت استخوانسازی را داشته باشد و هم حجم کافی را فراهم کند.
نحوه انجام جراحی سینوس لیفت
عمل لیفت سینوس کم خطر و ساده است. در این عمل جراحی مراحل زیر انجام می شود:
بی حسی موضعی یا بیهوشی، استفاده می شود تا در حین عمل دردی احساس نکنید. بافت لثه در پشت دندانهای بالا برش می خورد تا دندانپزشک به استخوان فک دسترسی پیدا کند. بافت لثه بالا زده می شود، برش دایره ای کوچکی در استخوان ایجاد می شود تا از طریق آن پرده غشایی کف سینوس به آرامی بالا کشیده شود. پس از بالا کشیدن بخش استخوانی حفره سینوسی، حفره ایجاد شده با پیوند استخوان که از قبل آماده شده است پر می شود. پس از آن، جراح بریدگی ها را با بخیه می بندد.
لیفت سینوس یک عمل جراحی است و هر عمل جراحی خطراتی را به همراه دارد. خطر اصلی این جراحی سوراخ شدن یا پارگی غشاء است. اگر این اتفاق بیفتد، می توان آن را ترمیم کرد و جای نگرانی نیست، سپس جراحی را ادامه داد. اما گاهی اوقات، در صورت پارگی بیشتر، باید به غشاء زمان داد تا بهبود یابد تا لیفت بعداً و در زمان دیگری دوباره انجام شود.
مراقبتهای پس از جراحی سینوس لیفت
پس از جراحی، رعایت نکات زیر برای موفقیت درمان ضروری است:
- عدم فین کردن بینی به مدت حداقل دو هفته
- عطسه کردن با دهان باز برای کاهش فشار به سینوس
- پرهیز از فعالیتهای سنگین و خم شدن
- مصرف آنتیبیوتیکها و مسکنهای تجویز شده
- استفاده از کمپرس سرد برای کاهش تورم در ۴۸ ساعت اول
- پرهیز از مصرف غذاهای سفت و داغ
- عدم استفاده از نی برای نوشیدن مایعات
- پرهیز از سیگار و الکل
مدت زمان بهبودی
بهبودی کامل پس از سینوس لیفت معمولاً بین ۴ تا ۹ ماه طول میکشد. در این مدت، استخوان پیوندی با استخوان طبیعی فک ترکیب میشود و استحکام کافی برای نگهداری ایمپلنت را پیدا میکند. در صورت انجام همزمان ایمپلنت، این زمان ممکن است کوتاهتر باشد. معاینات دورهای و تصویربرداری برای پیگیری روند بهبودی ضروری است.
جمعبندی
سینوس لیفت یک جراحی موفق و ایمن برای افزایش ارتفاع استخوان فک بالا در ناحیه خلفی است که امکان کاشت ایمپلنت را برای بسیاری از بیمارانی که قبلاً گزینه مناسبی نبودند، فراهم میکند. با انتخاب جراح مجرب و رعایت مراقبتهای پس از عمل، نرخ موفقیت این جراحی بسیار بالا است. مشاوره با متخصص ایمپلنت و انجام تصویربرداری دقیق، اولین قدم برای تعیین نیاز به این جراحی است.
نیاز به مشاوره دارید؟
دکتر علی سجودی آماده پاسخگویی است
📖 مطالب مرتبط
💬 نظرات و پرسشها
0 نظرهنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر میدهید!






